Extreem!

Vakantie met ons tweetjes.

We besloten tijdens de maaltijd om eens een andere omgeving op te zoeken die dag. Zodoende ruimden we af, deden de vaat en kleedden ons warm aan, want het was frisjes. Ons buitenverblijfje lag er proper bij.

Ja, … ik wil niet stoefen, maar we hebben een buitenverblijf. En eerlijk gezegd, met alles er op en er aan, én het is nog modieus ook!

Een beknopte beschrijving:

• De buitengevels zijn in eigentijds fris grijs.
• De zonneluifel vooraan gaat over gans de lengte van de gevel.
• Er is een mooie keuken, bestaande uit onderkasten met aanrecht en gasvuur, en opbergkasten.
• Geen bovenkasten, … nee, want boven de gootsteen is er een venster, en nogwel met schuifraam. Wat heel gezellig is bij zonnig weer.
• Dan hebben we het toilet en douche op de benedenverdieping.
• Sfeerverlichting overal, en aan de ramen mooie op maat gemaakte rolgordijnen.
• Nu ben ik wel écht aan het opscheppen, ik weet het, maar dat er twee slaapkamers zijn wil ik toch ook nog eens kwijt. Eentje boven en een beneden, en dat beide met een tweepersoonsbed.
• Het dak is met een schuine helling, mét dakraam. Deze kan je volledig openzetten, zodat je het gevoel hebt buiten te zitten, onder het dak.
• Er is beneden, in onze zithoek, tussen twee zetels in een kacheltje geplaatst, om de koude dagen gezellig te maken. En ik kan je verzekeren dat het goed zijn werk doet!!

Héél prettig, en knus, dus gingen we wandelen.

Na enkele meters al waren we aan zee, want ja, … buitenverblijf met zeezicht, én groot terras! Het panorama was grandioos, … zee aan onze linkse kant, en land aan de rechtse kant. Al vlug ondervonden we dat het een moeizame wandeling zou worden, met een massa trappen. Een woelig wandelpad, met veel hoogtes en laagtes. Op een bepaald moment moesten we een enorme omweg maken omdat het land was ingekalfd langs het wandelpad, waarschijnlijk van de zware regenval enkele weken geleden. Het was tussen de prikkeldraad en hoge, met doornen bezette planten dat we verder moesten.

Meerdere keren moesten we klimmen en dalen, elkaar omhoog heisen en ondersteunen. We hadden net nog geen haken nodig om ons aan elkaar vast te binden, zoals de bergbeklimmers. Kortom, na verloop van tijd, … een beproeving! We passeerden grote bomkraters die ingeslagen waren tijdens de tweede wereldoorlog.

Stappen en stappen, klauteren en afdalen! Met uiteindelijk, … een Fort.

Unieke beleving, vonden we.

Wat ons wel opviel, was dat deze plaats blijkbaar zeer geliefd was door Fransen. ‘A oui’ … Iedereen zei “Bonjour” tegen ons, dus dat deden wij dan ook maar. Het was hels geweest, maar we waren blij dat we deze extreme inspanning aangekund hadden. Gelukzalig stapten we terug naar ons buitenverblijf, dronken koffie, en genoten van onze rijke ervaring.

En nu… het echte verhaal!

We waren een weekendje naar Opaalkust met onze (fris grijze) Volkswagen California. Het was echt uitgelezen weer om daar te wandelen, zodat we mooie uitzichten hadden. Deze dag deden we een wandeling naar Cap’D Alprech. We stonden geparkeerd, ergens rond het dorp Équichen-Plage, aan zee (en het moet gezegd zijn, de parkings in Opaalkust zijn heel ruim en heel proper). Dus ideaal om er jouw buitenverblijf van te maken.

Bijna geen volk voor deze tijd van het jaar, en dus heel rustig. Daar waren we nog niet op uitstap geweest, het was nieuw voor ons. De wandeling bracht ons naar het ‘Fort van Alprech’. Het was een wispelturige weg, met veel variatie in hoogtes en laagtes. Een smal wandelpad langs de rand van de klif, met op een bepaalde plaats grond die afgeschoven was waarvoor we een klein ommetje moesten maken, en over een prikkeldraadje stappen.

Wegens artrose in mijn voet diende Patrick me soms te helpen om ergens over te kunnen, want er lag nog veel modder door de overdadige regenval.

Alles samen vier kilometer gestapt, want het was maar een deel van de wandeling die we gedaan hebben. Er waren twee trappen denk ik, met elk zo’n dertig treden, vermoed ik.

Ons buitenverblijf met zicht op zee… onze Volkswagen!

En ons groot terras én de parking: de beschrijving van ons buitenverblijf is wel juist, maar héééél wat compacter 😅

De ontbering die we hadden; … een beetje dorst. En dat ze Frans spraken, … is niet verwonderlijk als je in Frankrijk bent. Patrick is geïnteresseerd in de oorlog, en alles er omheen. En ik ben heel erg gecharmeerd door mooie landschappen, zeezicht, en de weerspiegeling van de zon in het water.

Dus de gelukzaligheid was niet overdreven.

We hadden alles wat we wensten die dag, samen met ons tweetjes genietend van het mooie weer in ons buitenverblijf.

Lieva 30 Jan. 2024